22 komentarze

  1. curry 6 shoes
    25 maja 2019 @ 23:55

    curry 6 shoes

    I enjoy you because of all your efforts on this web page. My mother delights in doing investigations and it’s easy to see why. All of us notice all of the lively way you deliver functional tips on your web blog and even inspire response from some othe…

    Reply

  2. Magia jedynki | Mama w domu
    2 marca 2016 @ 12:38

    Reply

  3. Rodzicielstwo level master – życie z dzieckiem niepełnosprawnym. Jak dobrze pomagać w epoce lajków i szerów? | Dzieciowo mi!
    29 stycznia 2016 @ 14:25

    […] pochodzi z bloga Elwiry i zamieszczam je za jej […]

    Reply

  4. Olga Komorowska
    24 stycznia 2016 @ 09:19

    Czytałam wiele apeli rodziców o wsparcie 1%. Ale Twój chwyta za serce. Jest taki prawdziwy. Jest wyjątkowy. Pokazuje jak to jest naprawdę. Gdybym nie miała swojej Agatki, oddałabym swój i nie tylko swój 1% na Wiktora.

    Reply

    • Jak ona to robi
      25 stycznia 2016 @ 22:55

      Dziękuję. Napisane było prosto serducha.
      A jak wygląda teraz sytuacja u córki?

      Reply

      • Olga Komorowska
        26 stycznia 2016 @ 22:50

        Agata ma zespół Downa. Ma 12 lat. Chodzi teraz do szkoły specjalnej, do klasy z lekkim upośledzeniem. Wcześniej chodziła do klasy integracyjnej. Dziewczyna jest bardzo rezolutna. Chodzi na aikido z „pełnosprawnymi” dziećmi, na lekcje tańca z dziećmi z niepełnosprawnością. Gra na pianinie, czyta nuty. Gdy się urodziła, nie przypuszczałam, że to będzie możliwe :-), bo dodatkowo była wcześniakiem – ważyła 1390g. Nauka gry przyszła jej z dużą łatwością. W wieku 10 lat nauczyła się czytać i czyta ze zrozumieniem. Ma swoje marzenia. Jest bardzo pogodna. Oj, mogłabym w nieskończoność pisać na jej temat, naszych przeżyć, potknięć, doświadczeń :-).

        Reply

  5. Agnieszka
    17 stycznia 2016 @ 23:34

    Elwira podziwiam Cię. Jesteś wzorem. Nie jestem matką, ale jeśli kiedykolwiek będę, to chciałabym działać i mieć tak wielkie serce, tyle cierpliwości i siły co Ty.
    Ściskam wirtualnie i oddaję swój 1%. Nie tylko swój 🙂

    Reply

    • Jak ona to robi
      18 stycznia 2016 @ 23:40

      Nie ma co podziwiać. Chyba, każda mama by tak postąpiła.
      Pięknie dziękuję za ciepłe słowa i 1%. Całuje

      Reply

  6. Przegląd tygodnia #3/01 - Life Manager-ka
    17 stycznia 2016 @ 17:26

    […] Jeśli nie macie pomysłu co zrobić ze swoim 1% podatku… Nie oddawajcie go fiskusowi.  […]

    Reply

  7. jedz z apetytem
    12 stycznia 2016 @ 16:38

    Pamietasz? Wymieniłyśmy chyba ze trzy słowa SeeBloggers…. No może więcej, ale nie trwało dłużej niż 5 minut. Od razu wiedziałam, że jesteś pozytywną osobą. I taka zostań!!!! To daje siłę małemu. To, jak piszesz o chorobie i Waszej sytuacji jest cudowne, wspaniałe i bardzo ważne. Jestem pewna, że pomaga mentalnie wielu. Ściskam i mam nadzieję, że uda nam się jeszcze spotkać i trochę dłużej porozmawiać ;))
    Czy można jakoś inaczej pomóc? Nie rozliczam się w Polsce.

    Reply

    • Jak ona to robi
      18 stycznia 2016 @ 23:43

      Jedynie co można zrobić, to przekazać darowiznę na konto fundacji(dane na ulotce) Dużo osób o to pyta, więc szukam najwygodniejszą formę przekazu.
      Dziękuję za ciepłe słowa. Jestem wzruszona…. Jeżeli będziesz przejazdem we Wrocławiu, to śmiało wpadaj na kawę :*

      Reply

  8. Paulina
    12 stycznia 2016 @ 11:35

    Poruszyłaś mnie swoją historią do łez. Na pewno postaramy się jakoś pomóc, a Tobie życzę dużo dużo siły! <3

    Reply

  9. Eli Milamalim
    12 stycznia 2016 @ 08:37

    Jestem matką trojki i choć mam nieziemski zapierdziel, to moja energia się nie kończy. Dlaczego? Bo mam zdrowe dzieci i codziennie dziękuję losowi za każdy zdrowy dzień. Podziwiam rodziny, gdzie muszą walczyć o zdrowie swojego dziecka, wiem jak to niszczy psychikę, ale jednocześnie jest napędzane nieustanna walka i wiarą, że uda się. Ja swój 1%, mam zaplanowany, ale trzymam kciuki, żeby w tym roku było i u was obficie. Zwykle przelewy też przyjmujecie prawda? ?Pozdrawiam

    Reply

    • Jak ona to robi
      18 stycznia 2016 @ 23:38

      Dziękuję Ci bardzo za komentarz i empatię :* Trójka dzieci, to już nie przelewki. A ja podziwiam mamy, które mają trójkę i więcej dzieci. W jakim wieku są twoje dzieci?
      Dziękuję – Zawsze można wpłacić darowiznę

      Reply

      • Eli Milamalim
        19 stycznia 2016 @ 10:03

        1,5, 6 i 11 lat 😀 – każde ma swoje problemy, każde chce co innego i każde łobuzuje na swój sposób :-).

        Reply

  10. mutrynki.pl
    11 stycznia 2016 @ 11:50

    Jesteś mamą superbohaterką! Łza w oku i to ciepłe uczucie patrząc na Wasze fotografie.
    Tulę mocno i życzę powodzenia <3 !

    Reply

  11. Marta Skrzypiec
    11 stycznia 2016 @ 11:04

    Każda matka, która ma dziecko z jakimkolwiek problemem rozwojowym jest wielką bohaterką, codziennie walcząca o lepsze jutro! Rozumiem Cię doskonale. Też codziennie toczę tą walkę z moją dwójką. Bo każdy ma jakieś potrzeby do wyrównania, w dodatku każdy inne. Rodzina również pukała się w głowę, że przesadzam. Ale my- matki wiemy swoje! Wspieram Was bardzo i przesyłam pozdrowienia. Ps. Mam nadzieję, że nasze dzieci będą miały okazję się kiedyś poznać. Myślę, że polubią się tak samo jak my! 🙂

    Reply

  12. Anna Anielno
    11 stycznia 2016 @ 10:56

    Wzrusz razy milion, powodzenia!

    Reply

  13. Agnieszka
    11 stycznia 2016 @ 09:42

    Nie ma to jak sobie popłakać z rana… z Wami mogę zawsze i wszędzie płakać, śmiać się, żalić i chwalić. Ściskamy Was bardzo mocno :*

    Reply

    • Jak ona to robi
      11 stycznia 2016 @ 14:53

      Kochana, rozumiemy się bez słów. A to jest bardzo cenne :*

      Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *